Гэты мем – наглядны прыклад поўнага няведання, дылетанцтва і грубага скажэння, калі гаворка ідзе пра The Beatles. Праблема ў тым, што ён грунтуецца на распаўсюджаным памылковым меркаванні і не мае нічога агульнага з рэальнымі фактамі. Вось кароткая вытрымка правераных звестак пра гурт – проста для вашага агульнага развіцця, каб у наступны раз не распаўсюджваць глупства.
Пра The Beatles можна гаварыць бясконца. Гэта не проста «паспяховы гурт», а сапраўдны тэктанічны зрух у музыцы, культуры і свядомасці мільёнаў. Ліверпульская чацвёрка (Джон Ленан, Пол Макартні, Джордж Харысан і Рынга Стар) змяніла свет так, як гэта ўдавалася нямногім.
1. Аўтарскі рок-гурт як «цэнтр сусвету»Да The Beatles поп-зоркам часта пісалі песні прафесійныя гіттворцы (як у Брыл-білдынгу). The Beatles (галоўным чынам Ленан і Макартні, а пазней і Харысан) даказалі: гурт можа сам пісаць гіты – прычым не толькі танцавальныя, але і асабістыя, складаныя. Яны разбурылі стэрэатып, што выканаўца і аўтар – розныя людзі.
2. Рэвалюцыя ў студыйным гуказапісуРазам з прадзюсарам Джорджам Марцінам і інжынерамі Abbey Road яны ператварылі студыю ў мастацкую майстэрню. Дакументальна зафіксаваныя прыёмы:
• Адваротнае прайграванне (гітарнае сола ў I’m Only Sleeping, 1966)
• ADT (аўтаматычнае падваенне дарожкі) – створана на просьбу гурта ў 1966 годзе
• Сімфанічны аркестр у рок-песні – A Day in the Life (1967)
• Нееўрапейскія інструменты (сітар у Norwegian Wood, 1965)
• Гукавыя калажы і эфекты з выкарыстаннем адваротнага прайгравання і апрацоўкі вакалу – напрыклад, у Tomorrow Never Knows (1966)
3. Канцэптуальны альбомІх альбом «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» (1967) – адзін з першых паспяховых канцэптуальных альбомаў у папулярнай музыцы: усе песні аб'яднаны вобразам выдуманага аркестра і скразной эстэтыкай. З гэтага моманту рок-альбом пачалі ўспрымаць не як набор сінглаў, а як цэласнае выказванне.
4. Глабальны культурны ўплыў (бітламанія)Іх папулярнасць (1963–1966) была планетарнай. Але важней за колькасныя тыражы тое, што яны:
• Сталі каталізатарам «Брытанскага ўварвання» ў ЗША пасля выступу на шоу Эда Салівана (1964) – брытанскія гурты рынуліся ў амерыканскія чарты, перакульваючы гегемонію амерыканскага рок-н-ролу.
• Паўплывалі на прычоскі, адзенне, паводзіны моладзі па ўсім свеце. «Бітлаўская стрыжка» і пінжакі без каўнера сталі пазнавальным сімвалам эпохі.
• Краналі ў тэкстах незвычайныя для поп-музыкі таго часу тэмы: адзіноту (Eleanor Rigby), смерць (Julia), філасофію (Within You Without You), сюррэалізм (I Am the Walrus).
5. Наватарства ў гармоніі і структуры песніІх музычная мова стала складанейшай за прыняты тады стандарт:
• Нечаканыя акорды і гарманічныя хады.
• Парушэнне куплетна-прыпеўнай формы – напрыклад, шматчасткавая структура ў Happiness Is a Warm Gun (196

.
• Эксперыменты з памерамі: напрыклад, All You Need Is Love (1967) – куплеты ў памеры 7/4, прыпеў у 4/4.
6. Эвалюцыя за 8 гадоўУся кар’ера The Beatles уклалася ў 1962–1970 гады. За гэты час яны прайшлі шлях ад рок-н-рольных «хлопцаў з гітарамі» (Please Please Me) да біт-попу (A Hard Day’s Night), псіхадэліі (Revolver, 1966), камернага попу (Eleanor Rigby), індыйскай рагі, прота-хард-року (Helter Skelter, 196

і нават авангарднага калажу (Revolution 9, 196

. Гэта школа музыкі за адно дзесяцігоддзе.
7. Што засталося пасля іх – факты•
Студыйны рок-музыка: у 1966 годзе The Beatles спынілі канцэртныя выступы (апошні канцэрт – Сан-Францыска, 29 жніўня 1966) і засяродзіліся выключна на студыйнай працы. Гэта змяніла ўяўленне пра тое, што рок-гурт абавязаны пастаянна гастраляваць.
•
Прамо-ролікі: яны пачалі здымаць кароткія фільмы для сваіх песень (напрыклад, Paperback Writer і Rain, 1966), каб не з'яўляцца на тэлебачанні асабіста. Гэта – адзін з ранніх прадвеснікаў сучаснага музычнага кліпа.
•
Сацыяльны рэзананс: іх песні (асабліва сольныя працы Ленана, напрыклад, Give Peace a Chance, запісаная па-за гуртам) сталі гімнамі антываеннага руху. Але ключавое – ужо ў The Beatles тэмы міру, вайны і духоўных пошукаў гучалі адкрыта.
•
Гукарэжысура: тэхнікі студыі Abbey Road (у прыватнасці, Джэф Эмерык) атрымалі сусветнае прызнанне дзякуючы працы з гуртом.
Вынік
The Beatles не вынайшлі рок-музыку. Але яны ператварылі яе з пераважна танцавальнага забаўлення ў мастацтва, якое можа быць адначасова складаным, глыбокім і масавым. Іх галоўная навука: можна быць любімымі мільёнамі і пры гэтым пастаянна ламаць шаблоны – у студыі, у гармоніі, у тэкстах, у самім падыходзе да таго, што такое папулярная музыка. Простым для слыху – і неверагодна складаным для аналізу. Гэта і ёсць геніяльнасць.